Düşünsenize yaşamınıza istediğiniz andan yeniden başlayabiliyorsunuz. Her ne kadar sonu biraz “Simyacı” gibi “uzaklarda arama çünkü çözüm senin içinde” mesajı verse de dünya çapında 10-15 milyon arasında satışla herkesin hayallerine tercüman olduğunu ispat etmişti.
Bu kez “Gece Yarısı Treni”ne bindiriyor yazar okuru. Kahramanımız Wilbour öldükten sonra kapısına gelen trene atlayıp geçmişine doğru uzun ve acıklı bir yolculuk yapıyor. Tek tek hayatının dönüm noktalarında duruyor, kararlarıyla yüzleşiyor. Tek bir şartı var bu yolculuğun: Geçmişte kalmak ve onu değiştirmek yasak.
Wilbour, hırsları uğruna kaybettiği aşkıyla anılarını hatırlıyor, hayallerini uğruna sattığı kapitalizme teslim oluşuna şahitlik ediyor. Yanlışları, pişmanlıkları, ne kadar mutlu olduğunu sonradan fark ettiği zamanları tren yolculuğunun duraklarında karşısına çıkıyor. Seyirci kalmak, yaşadıklarını tiyatro oyunu gibi izlemek çok zor geliyor ona. Trenden inip kendini sarsmak, geçmişi değiştirip geleceğini ‘hatasız’ inşa etmek istiyor. Siz istemez miydiniz? Hayatı sondan başa yaşasak nasıl olurdu? Wilbour duruyor mu merak ediyorsanız siz de kendinize sorun kararlarınızın sonu size ‘yalnız ve mutsuz’ bir gelecek getirecekse tüm riskleri alıp kuralları çiğnemez miydiniz? “Gece Yarısı Treni” yazarın diğer kitapları gibi çok satanlar listesinin başında yer alıyor. Çünkü Haig bize harika bir hayal satıyor.
Öyküleriyle tanıdığımız yazar ve akademisyen Ekin Kadir Selçuk, ilk romanı “Geç Kaldığımız Her Şey Gibi”de, geçirdiği beyin kanamasının ardından hayatı ve kendisiyle kurduğu ilişki değişen bir akademisyenin hikâyesini anlatıyor. Karakterindeki gediklerle yüzleşmek zorunda kalan roman kahramanı, bir yandan çalıştığı üniversitedeki çıkmazlarla, diğer yandan özel hayatındaki kırılmalarla mücadele ediyor. Toplumsal ve bireysel yozlaşmayı sorguluyor.
Karşılaşmaların önemi
Romanda bir beyin kanamasının ardından karakterin hayatında ve zihninde oluşan “gedikler” üzerinden bir dönüşüm anlatıyor yazar. Bu tercihi ise “Genellikle büyük travmaların insanların hayatlarını derinden etkilediğini biliyoruz. Beyin kanaması gibi ölümcül bir deneyimin de insanı güçlü bir biçimde etkileyeceği kuşkusuz. Öte yandan bana göre insan bir potansiyeldir, karşılaşmalar da bu potansiyelleri açığa çıkarır. Romanın ana karakteri Rüzgâr’ın yaşadığı ilişkiler de içindeki bu potansiyelin açığa çıkmasına vesile oluyor. Ölümle yüzleşmesi ise korktuğu şeylerin üzerine gitmesini ve kendi potansiyelini cesurca kucaklamasını sağlıyor” sözleriyle anlatıyor.
“Geç kalmak” kavramını yalnızca zamansal bir gecikme değil, insanın kendi hayatına, arzularına ve bazı gerçeklere geç ulaşması anlamında da sunan Selçuk, insan en çok neye geç kalıyor sorusuna ise “Hayata. Rüzgâr da ölüm korkusu nedeniyle o güne dek yaşama atılmaktan imtina etmiş, ‘hayata geç kalmış’ bir figür. Hayata geç kalmak: Bu, pek çoğumuzda benzer hisler uyandıran bir duygu değil mi? Rüzgâr’ın hayata geç kalmasının nedeni ölüm korkusu. Burada özellikle ölüm bilinci ile ölüm korkusu arasındaki farkı vurgulamak istedim” yanıtını veriyor.
