Barış Manço’nun Tek Filmi Baba Bizi Eversene

Barış Manço’nun Tek Sinema Macerası Baba Bizi Eversene

Şarkılarıyla kuşaklar boyunca dinlenen Barış Manço, 1975’te bu kez romantik bir komedinin başrolündeydi. Meral Zeren’le kamera karşısına geçtiği Baba Bizi Eversene, sanatçının tek sinema filmi olarak kaldı. Hikâyenin merkezinde ise evlenmek isteyen iki sevgili, bu ilişkiye karşı çıkan bir baba ve işleri karıştıran bir bebek vardı.

Barış Manço Filmde Kimi Canlandırıyordu?

Barış Manço, bir ilaç fabrikasında çalışan Mahir’i oynuyordu. Mahir’in gönlü, patronu Fazıl Bey’in kızı Sevim’deydi. Meral Zeren’in canlandırdığı Sevim ile Mahir’in ilişkisi, Hulusi Kentmen’in hayat verdiği babanın engeline takılıyordu.

Fazıl Bey’in kızını yurt dışına göndermesi de bu aşkı bitirmiyordu. Sevim’in Türkiye’ye dönmesiyle ikili yeniden bir araya geliyordu. Ancak evlilik için babayı ikna etmek hâlâ en büyük sorunlarıydı.

Bir Bebek Hikâyeyi Nasıl Değiştiriyordu?

Sevim’in kardeşi Erol’u Sinan Ecer canlandırıyordu. Serpil Nur’un oynadığı Şermin’in bir bebekle çıkagelmesi, gençlerin planını değiştiriyordu. Sevim ve Mahir, bebeğin kendilerine ait olduğunu söyleyerek Fazıl Bey’in evliliğe razı olmasını bekliyordu.

Bir yalanla başlayan bu plan, yeni yanlış anlaşılmaların önünü açıyordu. Barış Manço da Mahir karakteriyle hem aşkının peşinden gidiyor hem de bu karmaşanın ortasında kalıyordu.

Kamera Arkasında Kimler Vardı?

Baba Bizi Eversene’yi Oksal Pekmezoğlu yönetti. Senaryoyu Ahmet Üstel yazdı, yapımcılığı Hürrem Erman üstlendi. Oyuncu kadrosunda Sinan Ecer, Serpil Nur, Diler Saraç ve Bilge Zobu da yer aldı.

Kadrodaki tanıdık Yeşilçam yüzlerinin arasına bu kez müzik dünyasından bir isim katılıyordu.

Filmde Hangi Şarkılar Duyuluyor?

Müziklerde Barış Manço ile Kurtalan Ekspres’in imzası bulunuyor. “Nazar Eyle”, “Ben Bilirim”, “Gamzedeyim” ve “Dere Boyu Kavaklar” filmde duyulan eserler arasında.

Film, Barış Manço’nun müziğini sevenler için tanıdık melodilerle ilerliyor. Onu Meral Zeren’le romantik bir hikâyenin içinde görmek ise sanatçının sahne dışındaki yüzünü hatırlatıyor.