Gece uyurken kolunun üzerine yatan ya da uzun süre aynı pozisyonda kalan kişiler, uyandıklarında kollarında yoğun bir uyuşma ve karıncalanma hissedebiliyor. Ancak bu durum yalnızca hissizlikle sınırlı kalmıyor. Bazı anlarda kol, kişiye sanki kendi vücudunun bir parçası değilmiş gibi gelebiliyor.
Kolun uzun süre vücudun ağırlığı altında kalması, bölgede bulunan sinirlere ve sinirlerin beslenmesini sağlayan küçük damarlara baskı oluşturabiliyor. Özellikle dokunma duyusu ve kolun konumuyla ilgili bilgileri taşıyan bazı sinir lifleri bu baskıdan etkileniyor. Beynin vücudun farklı bölümlerinin nerede olduğunu ve nasıl hareket ettiğini anlamasında propriyosepsiyon adı verilen duyunun önemli bir rolü bulunuyor. Sinirlerden gelen bu bilgiler geçici olarak kesildiğinde beynin kola ilişkin aldığı veri de azalıyor.
Beyin, vücudun farklı bölümlerinden gelen duyusal bilgileri sürekli olarak işleyerek bir tür vücut haritası oluşturuyor. Kol uyuştuğunda ise bu bölgeden gelen sinyallerin azalması, beynin kolun konumu ve varlığıyla ilgili algısını geçici olarak bozabiliyor. Bu nedenle kişi koluna baktığında veya onu hareket ettirmeye çalıştığında, uzvu kısa bir süreliğine yabancı bir parçaymış gibi hissedebiliyor.
Uyuşukluğun ardından ortaya çıkan iğnelenme ve karıncalanma hissi de sinirlerin yeniden çalışmaya başlamasıyla ilişkilendiriliyor. Baskı ortadan kalktığında bölgedeki kan akışı normale dönüyor ve bir süre baskı altında kalan sinir lifleri yeniden sinyal üretmeye başlıyor. Bu süreçte sinyallerin düzensiz olması nedeniyle önce uyuşma, ardından karıncalanma ve zaman zaman kısa süreli yanma hissi ortaya çıkabiliyor.
Günlük hayatta kısa süreli olarak yaşanan ve pozisyon değiştirildiğinde geçen uyuşmalar çoğu zaman geçici sinir baskısıyla açıklanabiliyor. Ancak uzun süren uyuşma, belirgin güç kaybı veya kolu hareket ettirmekte zorlanma gibi belirtiler daha ciddi sinir hasarlarının işareti olabilir.
